Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης -Ένα αληθινό περιστατικό !

Πήγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στα γραφεία της εφημερίδας «Ακρόπολις» για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα. Ο Σταμάτης Σταματίου (Στάμ Στάμ) δεν τον αναγνώρισε και μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις δέκα δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής. Ο Παπαδιαμάντης τις πήρε, αλλά ήθελε να δώσει και το κείμενό του. Ακολουθεί ο χαρακτηριστικός διάλογος , όπως τον κατέγραψε ο Στ. Σταματίου:
«-Κι αυτά τι να τα κάμω; Δεν τα θέλετε;
Και μου έδειχνε κάτι χαρτιά. Νόμισα πως ήταν πιστοποιητικά απορίας.
–Κράτησέ τα, του είπα, εμάς δεν μας χρειάζονται.
Εσείστηκε, λυγίστηκε ολίγο, έκανε, σκυφτός να φύγη, ξαναγύρισε.
–Τότε αφού δεν σας χρειάζονται αυτά, εγώ με τι δικαίωμα θα πληρωθώ;
–Δεν πειράζει, αρκούμεθα εις τον λόγον σας. Χριστούγεννα είναι τώρα.
–Ναί, αλλά αν δεν πάρετε αυτά, εγώ δεν μπορώ να πάρω χρήματα.
–Μα δεν τα παίρνετε εσείς τα χρήματα, σας τα δίνουμε εμείς!...
–Ε, τότε, πάρτε κι εσείς ετούτα που μου τα ζητήσατε.
Και τα άφησε σιγά και μαλακά απάνω στο τραπέζι. Εσκέφθηκα, μήπως του ζήτησε τίποτα πιστοποιητικά το λογιστήριο.
–Μα τι είναι, επι τέλους αυτά, του λέω, που πρέπει απαραιτήτως να τα πάρουμε;
–Το διήγημα των Χριστουγέννων, που μου εζητήσατε.
–Το διήγημα των Χριστουγέννων... και ποιός είσθε σείς;
–Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης!
–Ο ίδιος;
–Ο ίδιος και ολόκληρος!
Επεσε το ταβάνι κα μέ πλάκωσε, η πέννα έφυγε απο τα χέρια μου, όλα εκεί μέσα, εικόνες, καρέκλες, βιβλία, εφημερίδες, σαν να στροβιλίσθηκαν γύρω μου και έκανα ώρα να συνέλθω.
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης! Αυτός ο πρίγκηψ των Ελλήνων λογογράφων, που τον φανταζόμουνα ακτινοβολούντα, γελαστόν, ωραίον, καλοντυμένον, ευτυχή, γεμάτον εγωϊσμόν, αέρα και μεγαλοπρέπεια, αυτός!... Αυτός ο μαλακός, ο καλός, ο δειλός, ο φοβισμένος, και τσαλακωμένος άνθρωπος, που στεκότανε με συστολή μαθητού επιμελούς, εκεί ενώπιόν μου!... Αυτός, που μας έδωκε γλύκες πνευματικές και συγκινήσεις ψυχικές, που ανιστόρησε κόσμους θαλασσινούς, κι᾿ εζωντάνεψε, εμπρός μας, ανθρώπους μακρυνούς κι᾿ αγνώστους, που τούς έκαμε δικούς μας, εντελώς δικούς μας, σαν να περάσαμε μιά ζωή μαζί, αυτός σε μιά τέτοια κατάστασι, εκεί ενώπιόν μου!... Του έσφιξα το χέρι χωρίς να ημπορώ ούτε μιά λέξι να προφέρω. Απο την ταραχή μου και τη σαστιμάρα μου ούτε το φώς δεν άναψα. Αισθάνθηκα ένα τρεμουλιαστό χέρι να σφίγγη το δικό μου και τον έχασα μέσα εις το σκοτάδι... Εμεινε όμως πίσω μια μοσχοβολιά κηριού που λυώνει εμπρός στις άγιες εικόνες, κάτι από του καντηλιού το σβύσιμο, κάτι από θυμιατού πέρασμα μακρυνό, μακρυνό πολύ...».

Πηγή: http://ligakaikala.blogspot.com/2011/12/blog-post_22.html
              Διετηρήθη η ορθογραφία του κειμένου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 11: 00΄

v Απολυτίκιο Χριστουγέννων(Μιχαήλ Καΐπης – Σταμάτης Σταματόπουλος)

v «Τα κάλαντα» – πίνακας Νικηφόρου Λύτρα (σχολιασμός)

v Κάλαντα Χριστουγέννων

v Βυζαντινή εικόνα – επεξήγηση της εικόνας των Χριστουγέννων (Κατσίβελου Νικολέτα – Αποστολόπουλος Παναγιώτης)

v Η Γέννηση του Χριστού-ποίημα (Βασιλική Σπηλιωτοπούλου – Ανδριάννα Μπουρνάζου)

v Χιόνια στο καμπαναριό-τραγούδι από τις τάξεις Α1 και Α2

v Το άστρο της Βηθλεέμ ήταν ένα φυσικό φαινόμενο; (Αντωνόπουλος Νικόλαος – Καρτέρη Γεωργία)

v Οι καμπάνες των Χριστουγέννων(ποίημα Μιχαέλα Τσεαλνίκ)

v Το δέντρο των Χριστουγέννων(Καραμήτσας Απόστολος)

v Ω! Έλατο – τραγούδι από τη Β1 τάξη

v Κάλτσες δώρων (Κυρίτση Άννα)

v Χριστόξυλο (Μαυροπούλου Αθηνά- Αντωνοπούλου Γαρυφαλλιά)

v Μικρός τυμπανιστής –τραγούδι από τη Δ΄ τάξη

v «Τα δύο μικρά έλατα» -Διήγημα της Ευγενίας Παλαιολόγου – Πετρώνδα. Διαβάζουν ο κος Αθανάσιος Κουσουλός και η κα Αικατερίνη Φιτσιάλου

v Τρίγωνα Κάλαντα – τραγούδι από τη Γ1 τάξη

v Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο Βυζάντιο (Καρατζά Ευαγγελία)

v Το έθιμο του ποδαρικού (Καρατζά Ευαγγελία –Κάρναβος Κων/νος)

v Κάλαντα Πρωτοχρονιάς – Από τις τάξεις Ε1 και Ε2

v Το έθιμο του ποδαρικού σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας (Κατεργάρη Αναστασία                           - Γιαννοπούλου Γρηγορία –Βασιλείου Δημήτρης και Κολοκυθά Παρασκευή)

v Πάει ο παλιός ο χρόνος –τραγούδι από τη Β2 τάξη

v Ο καινούριος χρόνος – ποίημα(Φιλιπποπούλου Διονυσία- Ροδόπουλος Βασίλης)

v Το έθιμο της βασιλόπιτας(Σωτηροπούλου Νίκη)

v Το έθιμο της κρεμμύδας (Σταυροπούλου Θεοδώρα)

v Μη ξεχάσεις – ποίημα (Τρέσα Ορέστης)

v Το έθιμο του ροδιού και το σφάξιμο του χοίρου (Μπλιάγκας Κων/νος)

v Λίγα λόγια για τα Θεοφάνεια από την υποδ/ντρια του σχολείου Ασημακοπούλου Κοραλία

v Κάλαντα των Φώτων – Από τη Γ2τάξη

v Χαρούμενες Ευχές- τραγούδι από την Στ τάξη

Υπεύθυνη εκδήλωσης:                                               Ασημακοπούλου Κοραλία
Επιμέλεια προγράμματος & προβολής διαφανειών: Σπυροπούλου Ζουμπουλιά
Τεχνική επιμέλεια:                                                    Αναστάσιος Τάψας

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τα Χριστούγεννα τα γιορτάζουμε μέσα στον παγωμένο χειμώνα. Είναι μια ζεστή γιορτή αγάπης και χαράς. Γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού, που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, σε ένα σταύλο.

Οι μαμάδες καθαρίζουν τα σπίτια. Στολίζουμε το δέντρο, φτιάχνουμε μελομακάρονα, κουραμπιέδες και χριστόψωμα για να γλυκαθεί το στόμα μας.

Στο σχολείο μάς έδωσε η κυρία στολίδια και ξύλα για να φτιάξουμε ημερολόγια. Φτιάξαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες κι ένα υπέροχο χάρτινο δέντρο με ζωγραφιστές μπάλες. Κρεμάσαμε τη μπουγάδα τού Αϊ - Βασίλη και μπάλες χιονιού στα παράθυρα.

Οι άνθρωποι τα Χριστούγεννα έχουν μερικές συνήθειες, όπως: να στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο ή το καραβάκι. Τα παιδιά να λένε τα κάλαντα και να ανταλλάζουν δώρα. Την Πρωτοχρονιά κόβουμε την βασιλόπιτα. Επίσης κάνουμε γιορτές στο σχολείο και στο σπίτι.

Το μήνυμα της γιορτής ήλθε από ένα φτωχικό σπήλαιο της Βηθλεέμ και είναι η Αγάπη, η Ειρήνη και η Δικαιοσύνη.

                                                                     Χρόνια Πολλά!

Αντονέτα Λέκαϊ, Γ1